Παρουσίαση Άρθρου

• Αίτια, συμπτώματα και κίνδυνοι

Η Οστεοπόρωση είναι μια από τις συχνότερες νόσους, αν σκεφθεί κανείς ότι το 45% των γυναικών μετά την εμμηνόπαυση πάσχει από αυτήν.

Τα αίτια είναι πολλά. Καινούργια επιδημιολογικά στοιχεία δείχνουν δτι επάνω σε κάποιο κληρονομικό υπόβαθρο επιδρώντας διάφοροι εξωγενείς παράγοντες κινδύνου, δπως π.χ. η κακή διατροφή (έλλειψη ασβεστίου στην τροφή, πολλοί καφέδες, κ.ά), ή διάφορες παθήσεις (παθήσεις του Θυρεοειδούς κ.ά.) ή ακόμη και ορισμένα φάρμακα (κορτιζόνη, ηρεμιστικά κ.ά.) προκαλούν την εκδήλωση της Οστεοπόρωσης.

Στα αρχικά στάδια η ασθενής δεν αισθάνεται πόνους, στη συνέχεια όμως αρχίζει να παραπονείται για χρόνιους και επίμονους πόνους στη πλάτη ή στη μέση και ανακουφίζεται μόνο δταν είναι ξαπλωμένη. Στη συνέχεια χάνει βαθμιαία ύψος, η σπονδυλική στήλη κυρτώνεται προς τα εμπρός, ενώ η κοιλιά προεξέχει.

Όσο προχωρά η νόσος τόσο αυξάνουν οι πόνοι από τα κατάγματα των σπονδύλων αλλά κυρίως αυξάνεται ο κίνδυνος να συμβεί η πιο επικίνδυνη επιπλοκή της Οστεοπόρωσης, το κάταγμα του ισχίου, συνήθως μετά από μια τυχαία πτώση. Σύμφωνα με τις στατιστικές , και παρά την πρόοδο της χειρουργικής , οι μισοί περίπου ασθενείς με κάταγμα του Ισχίου παρουσιάζουν μόνιμη αναπηρία, ενώ η θνησιμότητα ανέρχεται τον πρώτο χρόνο μετά το κάταγμα στο 15% περίπου, από διάφορες επιπλοκές. Τα πρόσφατα αυτά στοιχεία οδηγούν στο συμπέρασμα δτι η Οστεοπόρωση είναι νόσος που προκαλεί όχι μόνο χρόνιους πόνους και αναπηρία αλλά είναι επικίνδυνη και για την ίδια την ζωή, επομένως είναι απαραίτητη η θεραπεία της και ιδιαίτερα η προληπτική ανημετώπισή της.

• Μετρήστε την οστική πυκνότητα σας

Η μέτρηση γίνεται με ειδικά μηχανήματα τα οποία ονομάζονται οστικά πυκνόμετρα. Η εξέταση διαρκεί 20 περίπου λεπτά, μοιάζει με μία συνήθη ακτινολογική εξέταση, με πολύ μικρότερη δόση ακτινοβολίας, χωρίς να είναι κουραστική, και να προκαλεί πόνο .

• Συνιστώμενες περιοχές μέτρησης

Σύμφωνα με την διεθνή πρακτική η εξέταση είναι απαραίτητο να γίνεται σε δύο περιοχές: στην περιοχή της Οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης και στο ισχίο. 0 λόγος είναι ότι η σύσταση του οστού διαφέρει σημαντικά οτις δύο αυτές περιοχές και είναι δυνατόν αξιολογώντας τα αποτελέσματα να έχουμε όχι μόνο την τοπική εικόνα αλλά και την γενικότερη κατάσταση του σκελετού.

Από συγκριτικές μελέτες που έγιναν στο Κέντρο Οστεοπόρωσης του Μαιευτηρίου Λητώ βρέθηκε ότι μία στις τρεις γυναίκες που υποβλήθηκε σε μέτρηση μόνον στην περιοχή της Οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης και ήταν φυσιολογική, παρουσίαζε Οστεοπόρωση στο ισχίο.

• Πότε πρέπει να γίνεται η πρώτη μέτρηση;

Το πότε θα μετρήσει για πρώτη φορά μια γυναίκα την οστική της πυκνότητα είναι ένα θέμα που συζητείται ακόμη. Πολλοί πιστεύουν ότι η πρώτη μέτρηση πρέπει να γίνει κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους της εμμηνόπαυσης. Άλλοι μεταξύ αυτών και το Κέντρο Οστεοπόρωσης του Μαιευτηρίου Λητώ προτείνουμε, ότι η πρώτη μέτρηση είναι απαραίτητο να γίνεται μετά την ηλικία των 40 ετών. 0 λόγος είναι ότι σε πολλές γυναίκες η οστική πυκνότητα είναι έντονα μειωμένη από διάφορα αίτια (κληρονομικότητα, διαταραχές των ορμονών, φάρμακα, κακή διατροφή κλπ) πολύ πριν την'εμμηνόπαυση, ενώ σε άλλες υπάρχει βαθμιαία απώλεια σημαντικού ποσοστού της οστικής πυκνότητας τα πέντε τελευταία χρόνια πριν από την εμμηνόπαυση.

• Υπάρχει Θεραπεία;

Εάν η μέτρηση κυμαίνεται μέσα σε φυσιολογικά πλαίσια τ6τε η απλή εφαρμογή προληπτικών συμβουλών καλύπτει την γυναίκα. Εάν πάλι η μέτρηση της οστικής πυκνότητας αποκαλύψει προδιάθεση για Οστεοπόρωση (Οστεοπενία) ή ακόμη και Οστεοπόρωση, τότε είναι απαραίτητη η χορήγηση κάποιας Θεραπείας. Είναι σημαντικό τόσο για την παρακολούθηση της προδιάθεσης δσο και για τον έλεγχο της Θεραπευτικής αγωγής η ασθενής να επαναλαμβάνει την μέτρηση της οστικής πυκνότητας στο ίδιο μηχάνημα, το οποίο όμως να διαθέτει ειδικό πρόγραμμα μνήμης ώστε να υπάρχει η δυνατότητα σύγκρισης και αξιολόγησης των μετρήσεων και των αποτελεσμάτων της θεραπευτικής αγωγής.

• Η οστεοπόρωση και προλαμβάνεται και Θεραπεύεται.

Η Οστεοπόρωση είναι μια νόσος που προλαμβάνεται αλλά και Θεραπεύεται αρκεί να εντοπιστεί όσο το δυνατδν νωρίτερα και να αντιμετωπισθεί με την αποφυγή των παραγόντων κινδύνου ή με την χορήγηση του σωστού φαρμάκου, στην ανάλογη δόση για τον κάθε ασθενή και για το κατάλληλο χρονικό διάστημα.