Παρουσίαση Άρθρου

Τα νεογνά κατά τη γέννησή τους είναι δυνατόν να παρουσιάσουν διαταραχές στη φυσιολογική ανάπτυξη της άρθρωσης του ισχίου.

Οι διαταραχές αυτές είναι δυνατόν να είναι ελαφρές ή βαριές. Στο σύνολό τους συνθέτουν την λεγόμενη "συγγενή δυσπλαχνία του ισχίου" με ακραία μορφή της το συγγενές εξάρθημα. Η αιτιολογία της "συγγενούς δυσπλαχνίας του ισχίου" δεν είναι γνωστή.

Ενοχοποιούνται αρκετοί παράγοντες όπως η θέση του εμβρύου κατά την ανάπτυξή του στη μήτρα, ορμονικοί παράγοντες, φυλετικοί παράγοντες κλπ. Αιτίες που "λαϊκά" αναφέρονται όπως κακώσεις κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ή κατά τη διάρκεια του τοκετού είναι γνωστό πως δεν ευσταθούν.

Η συχνότητα της παθήσεως ανέρχεται στο 15-25 τοις χιλίοις σύμφωνα με διεθνείς στατιστικές αλλά σύμφωνα με νέα δεδομένα το ποσοστό είναι πολύ μεγαλύτερο.Ειναι σαφές ότι αρκετές περιπτώσεις διαφεύγουν της διαγνώσεως (με μόνη την κλινική εξέταση).

Ο έλεγχος των ισχίων με το υπερηχογράφημα δίνει την δυνατότητα της ασφαλέστερης διάγνωσης - σε συδυασμό με την κλινική εξέταση - σε αρκετές περιπτώσεις που δεν φαίνεται κάποιο παθολογικό πρόβλημα, μόνο με την κλινική εξέταση.

Η θεραπεία στις περιπτώσεις αυτές, όταν η διάγνωση γίνει πρώιμα στις πρώτες ημέρες της ζωής γίνεται με απλά μέσα (διπλές πάνες κλπ) και επιτυγχάνεται μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα τέλειο αποτέλεσμα . Στο Μαιευτήριο ΛΗΤΩ σύμφωνα με τις διεθνείς επίσημες επιστημονικές προσταγές όλα τα νεογνά εξετάζονται υπερηχογραφικά στα ισχία τους για τον αποκλεισμό της συγγενούς δυσπλαχνίας επιτυγχάνοντας  τη δημιουργία τέλειων - από πλευράς ανατομικής - ισχίων.